Δευτέρα, 24 Ιουνίου 2013

Σημειώσεις Ιστορίας Γ ΛΥΚΕΙΟΥ (ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ)

Σημειώσεις Ιστορίας Γ ΛΥΚΕΙΟΥ (ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ)





ΚΕΦ 1



ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ   ΙΣΤΟΡΙΑΣ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ
1        Το συνέδριο της Βιέννης (1814-1815)

Α):   Γενικό πλαίσιο :Το συνέδριο αυτό αποτελεί σταθμό στην Ευρωπαϊκή ιστορία γιατί σηματοδοτεί προσωρινά το τέλος των φιλελεύθερων κηρυγμάτων της Γαλλικής Επανάστασης και την αρχή μιας νέας εποχής, που επανέρχονται τα απολυταρχικά καθεστώτα και οι ανελεύθερες πολιτικές ιδέες. (Μέτερνιχ)




Β) Σύγκληση : Οι ηγεμόνες των 4 μεγάλων δυνάμεων που έχουν επικρατήσει  μετά την ήττα της Γαλλίας του Ναπολεόντα (Λειψία 1813) , δηλαδή της Αυστρίας , της Πρωσίας , της Ρωσίας και της Βρετανίας  συγκαλούν το συνέδριο της  Βιέννης  (1η Νοεμβρίου 1814)  με το οποίο             επιδιώκουν:
1Να τερματίσουν τον πόλεμο με τη Γαλλία  και τα προβλήματα που προκάλεσε.
2        Να παλινορθώσουν (επαναφέρουν) το «παλαιό καθεστώς» των αριστοκρατικών φεουδαλικών  προνομίων που είχε δεχτεί σοβαρά πλήγματα από τους δημοκρατικούς Γάλλους .
3        Να ρυθμίσουν από κοινού τα διάφορα ζητήματα που είχαν προκύψει από τον πόλεμο
4        Να συγκεράσουν (συνδυάσουν) τις επιδιώξεις και τα συμφέροντα τους .
5        Να περιορίσουν εδαφικά  τη Γαλλία στα προπολεμικά σύνορα της .

Αποτέλεσμα:  η συνθήκη ειρήνης της Βιέννης το 1815.

2  ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ
-          Ο Μέτερνιχ  (καγκελάριος της Αυστρίας )
-          Ο Κάρσλι (υπουργός εξωτερικών της Βρετανίας )
-          Ο Ταλεϋράνδος (υπουργός εξωτερικών της Γαλλίας )


Κοινές πολιτικές θέσεις : α) Ήταν οπαδοί της παλινόρθωσης του «παλαιού καθεστώτος»
Β) Είχαν στόχο να αναχαιτίσουν τις δημοκρατικές δυνάμεις της Γαλλικής Επανάστασης
Γ) Θεωρούσαν ότι οι πολυεθνικές αυτοκρατορίες εξυπηρετούσαν την προσπάθεια για πανευρωπαϊκή ειρήνη καλύτερα από τα Ευρωπαϊκά εθνικά κράτη, γιατί οι διαφορές στη γλώσσα και στη θρησκεία δεν είχαν σαφή γεωγραφικά όρια.(Υπήρχαν αναμείξεις πληθυσμών και δεν υπήρχε εθνική ομοιγένεια.)



ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΕΤΕΡΝΙΧ
Ήταν οπαδός : α) της μοναρχικής εξουσίας
Β) της νομιμότητας,  δηλαδή της αρχής που αναγνώριζε ως νόμιμο μόνο το «παλαιό καθεστώς» και παράνομο κάθε άλλο.
Γ) της σταθερότητας δηλαδή της τότε πολιτικής και εδαφικής ακεραιότητας .
Δ) Ήταν εχθρός των εθνικών κινημάτων και των εθνικών κρατών
Ε) Ήταν εχθρός της δημοκρατίας και των ριζοσπαστικών αλλαγών



ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ  ΙΣΟΡΡΟΠΙΑΣ ΙΣΧΥΟΣ :
Η προσπάθεια των τότε μεγάλων δυνάμεων να αποφύγουν την επανάληψη του φαινομένου της κυριαρχίας μιας μεγάλης δύναμης ,όπως έγινε με τη Γαλλία του Ναπολέοντα.
Μέσα υλοποίησης της παραπάνω αρχής :  Η δημιουργία ισχυρών κρατών ως εμπόδιο στα ανατολικά της Γαλλίας : βασίλειο Ολλανδίας + Βέλγιο, βασίλειο Σαρδηνίας +Πεδεμόντιο +Γένοβα.
-ανακήρυξη ουδετερότητας της Ελβετίας
- εδαφική άυξηση της Πρωσίας
-ισχυροποίηση της Αυστρίας
- Μη ευνοημένοι: Ιταλία και Γερμανία δεν έχουν κρατική υπόσταση



ΙΕΡΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ
Πολιτικός και στρατιωτικός συνασπισμός των Μ.Δυνάμεων , που ιδρύθηκε στη Βιέννη το 1815 , μετά την ήττα του Ναπολέοντα στο Βατερλό.
Μέλη: Αυστρία, Πρωσία, Ρωσία και Αγγλία σε επίπεδο υπουργών εξωτερικών.
Στόχος : Η ανακοπή των φιλελεύθερων και εθνικών κινημάτων . 
Οι 3 ηγεμόνες προσπάθησαν να εμποδίσουν τις αρχές της αυτοδιάθεσης και της λαϊκής κυριαρχίας  αλλά δεν το πέτυχαν .

















   2  ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΚΑΙ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ
Μετά τη Γαλλική Επανάσταση και τους Ναπολεόντειους πολέμους παρατηρούνται 2 αντίθετες τάσεις :
Α) Οι δυνάμεις της συντήρησης : παλαιό καθεστώς , απολυταρχία, εκκλησία
Β) Οι δυνάμεις της προόδου: εθνικισμός(τυφλή αφοσίωση σε ένα έθνος ), φιλελευθερισμός (σύστημα πολιτικών αρχών  που δίνει έμφαση στα ατομικά δικαιώματα και τις πολιτικές ελευθερίες του ατόμου), ριζοσπαστισμός (πολιτική αντίληψη που στοχεύει σε βαθιές αλλαγές κοινωνικής δομής .

Απόρροια της σύγκρουσης των παραπάνω τάσεων είναι η ανάπτυξη διαφόρων κινημάτων:
Α) ΕΘΝΙΚΑ: κινήσεις ανθρώπινων κοινοτήτων με κοινή γλώσσα- θρήσκευμα αλλά με διακριτές παραδόσεις και ιστορία.
Προσοχή! Τα κριτήρια της έννοιας του έθνους διαφοροποιούνται από λαό σε λαό.
Πχ. Οι Γερμανοί  προσδιορίζουν το έθνος με βάση εξωτερικά κριτήρια ( γλώσσα, θρησκεία ,παράδοση),  ενώ οι Γάλλοι με βάση υποκειμενικά κριτήρια( συνείδηση)
Β) ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΑ: κινήσεις που προωθούν συνταγματικούς και κοινοβουλευτικούς θεσμούς με στόχο την εξασφάλιση των πολιτικών δικαιωμάτων και ελευθεριών των πολιτών.

Από τα πρώτα κινήματα: Η Αμερικάνικη Επανάσταση το 1776, εθνικά κινήματα κατά των Ισπανών στη Λατινική Αμερική.  Ιδιαίτερη σημασία για την ανεξαρτησία των χωρών της Λατινικής Αμερικής είχε η προσωπικότητα του προέδρου των ΗΠΑ Μονρόε.
Δόγμα Μονρόε: πολιτική που απαγόρευε την αυξανόμενη αποικιακή διείσδυση των Ευρωπαίων στο Νέο Κόσμο. (2 Δεκεμβρίου 1823) Κατά αναλογία , απαγορευόταν η οποιαδήποτε εμπλοκή των Αμερικανών σε πολέμους και ζητήματα της Ευρωπαϊκής Ηπείρου.  Στόχος του δόγματος Μονρόε ήταν η χάραξη μιας δυναμικής εξωτερικής πολιτικής  που θα αποτελούσε μια απάντηση στην ιμπεριαλιστική πολιτική της τσαρικής Ρωσίας και της Ιερής Συμμαχίας .
                                                             Σύκριση  με το σημερινή κατάσταση
Οι ΗΠΑ επεμβαίνουν  κατά της Ευρωπαϊκής Ηπείρου και όχι μόνο! (Μπους , Κλίντον)


 




Πλήθος χωρών ακολουθούν πολιτική ανάλογων επεκτατικών βλέψεων. (Ισραήλ , Τουρκία κτλ)

Από το σύνολο των εθνικών κινημάτων καίριο ρόλο κατέχει το εθνικό κίνημα των Γερμανών. Εκφράστηκε μέσω του πνευματικού κινήματος του Ρομαντισμού. Οι Γερμανοί αντέδρασαν : απέναντι στη γαλλική κυριαρχία και στις ιδέες του Διαφωτισμού.
ΡΟΜΑΝΤΙΣΜΟΣ: καλλιτεχνικό κίνημα του 18ου αιώνα – 19ου αιώνα. Βάση του κινήματος είναι το συναίσθημα που υποβαθμίζει την αξία της λογικής .










3. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ





ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ:
-          Εθνικός
-          Πολιτικός- κοινωνικός (αναλογίες με γερμανικά , ιταλικά και αμερικάνικα κινήματα.)

ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ:
Μυστική  οργάνωση που ιδρύθηκε το 1814 στην Οδησσό της Ρωσίας από Ξάνθο, Σκουφά και Τσακάλωφ.
 Στόχος : Η επέκταση της εταιρείας και η κήρυξη της Επανάστασης την κατάλληλη στιγμή.
Ηγεσία: αρχικά ανατέθηκε στον Ιωάννη Καποδίστρια και μετά την άρνηση του στον Αλέξανδρο Υψηλάντη.


-ΚΗΡΥΞΗ  ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ  στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες στις 22 Φεβρουαρίου το 1821.
- Ήττα του Ιερού Λόχου στο Δραγατσάνι στις 7 Ιουνίου του 1821.
- Απαγχονισμός του Πατριάρχη Γρηγορίου του Ε από Σουλτάνο τον Απρίλιο του 1821.

ΕΚΒΑΣΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

Πρωτόκολλο Ανεξαρτησίας : 3 Φεβρουαρίου 1830
 Η Ελλάδα περνά σε καθεστώς εγγύησης : α) της εδαφικής ακεραιότητας , β) εθνικής ανεξαρτησίας και γ) μοναρχικού πολιτεύματος.
Ψιλή εποπτεία της Ελλάδας  από Αγγλία, Γαλλία και Ρωσία, επεμβάσεις σε θέματα εθνικής  πολιτικής .

ΣΥΝΟΡΑ :      α) Στερεά Ελλάδα, β) Πελοπόννησος , γ) Κυκλάδες

-          Καθορισμός μοναρχικού πολιτεύματος  με τη συνθήκη του Λονδίνου το 1832.
-           Στις 6 Φεβρουαρίου του 1833 ήρθαν  στο Ναύπλιο ο Όθωνας  και η Αμαλία .(πρώτοι βασιλιάδες στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος ) και έγιναν δεκτοί με ενθουσιασμό. ≠ (το 1862  βίαιη έξωση του Όθωνα  λόγω του απολυταρχικού τρόπου διακυβέρνησης του.)





4. ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ (1830-1881)

Γενικό πλαίσιο: Το Ελληνικό κράτος που δημιουργήθηκε το 1830 (Πρωτόκολλο Ανεξαρτησίας ,3 Φεβρουαρίου 1830) ήταν αποτέλεσμα 2 βασικών παραγόντων:
Α) Του επαναστατικού αγώνα των Ελλήνων εναντίον των Οθωμανών  Τούρκων.

-   Ωστόσο δεν συμπεριλήφθηκαν όλες οι περιοχές που επαναστάτησαν ,καθώς
Κρήτη, Θεσσαλία, Ήπειρος και άλλες περιοχές μένουν εκτός ,ενισχύοντας το κίνημα
Της Μ.Ιδέας  και του αλυτρωτισμού.
Β) Των συνδυασμένων συμφερόντων των Μ. Δυνάμεων.  Οι 3 εγγυήτριες χώρες ,Βρετανία, Ρωσία και Γαλλία είχαν κοινά συμφέροντα στον ευρύτερο  χώρο της Ανατολικής Μεσογείου και επιδίωξαν  να προστατεύουν την ανεξαρτησία, την εδαφική ακεραιότητα και το μοναρχικό πολίτευμα στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος .

ΜΕΓΑΛΗ ΙΔΕΑ: Το όραμα της ένωσης όλων των ιστορικών ελληνικών χωρών  στα πλαίσια μιας νέας «Ελληνικής Αυτοκρατορίας» κατά το πρότυπο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας .



Άμεση συνέπεια αυτού του οράματος ήταν ο αλυτρωτισμός δηλαδή η εθνική πολιτική που είχε στόχο την απελευθέρωση των αλύτρωτων περιοχών  , κάνοντας πράξη τη Μ. Ιδέα.








Μετά την άφιξη του   Όθωνα (1ος βασιλιάς της Ελλάδας ) τα προβλήματα για την ανόρθωση της οικονομίας παρέμεναν , καθώς τόσο οι συγκοινωνίες όσο και ο στόλος έχουν υποστεί μεγάλες ζημιές .
Οι βασικοί παράγοντες που εμπόδισαν την ανάπτυξη του νεοσύστατου κράτους ήταν:
1        Η έλλειψη διαθέσιμων κεφαλαίων για επενδύσεις
2        Η αδυναμία του κράτους να μοιράσει τις εθνικές γαίες στους αγρότες
3        Η αύξηση της ληστείας που ενισχυόταν από την αλυτρωτική πολιτική.(Πολλοί Έλληνες κατέφευγαν στη ληστεία για επιβίωση.)
4        Ο αναλφαβητισμός
5         Η δεισιδαιμονία           απόρροια του χαμηλού μορφωτικού επιπέδου


ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ 3ΗΣ ΣΕΠΤΕΒΡΙΟΥ ΤΟΥ 1843

1 Πολλοί από τους παλαιούς άρχοντες που είχαν διατηρήσει ή ενισχύσει την επιρροή που είχαν πριν από την Επανάσταση και οι οποίοι ένιωθαν δυσαρεστημένοι αφού είχαν παραγκωνιστεί από τους Βαυαρούς και το περιβάλλον του Όθωνα. (δίψα για εξουσία)
2 Οι φιλελεύθεροι και διανοούμενοι που δυσανασχετούσαν με την άρνηση του Όθωνα να παραχωρήσει σύνταγμα.
3 Συντηρητικοί κύκλοι της Εκκλησίας  που στράφηκαν εναντίον της πράξης της ανακήρυξης του αυτοκέφαλου της Εκκλησίας της Ελλάδας .( στην ουσία δεν ήθελαν να είναι αυτόνομη η Εκκλησία από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.)

ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΗΣ 3ΗΣ ΣΕΠΤΕΒΡΙΟΥ 1843
1 Η παραχώρηση συντάγματος από τον  Όθωνα .(σύνταγμα του 1844)
2  Η επαναφορά στο πολιτικό σκηνικό των παλαιών αρχόντων που παρουσιάζονταν ως κοινοβουλευτικοί.
3 Η αδυναμία ελέγχου της βασιλικής εξουσίας .







 Η ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΛΑΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ

Επειδή το σύνταγμα του 1844 ήταν αντίγραφο των Ευρωπαϊκών  Συνταγμάτων της παλινόρθωσης , χρειάστηκε νέο πιο φιλελεύθερο και δημοκρατικό.  Αυτό ήταν το 2ο στην ιστορία του ελληνικού κράτους που ψηφίστηκε με την είσοδο της δανικής δυναστείας .(1864 με το βασιλιά Γεώργιο Α)
Ωστόσο το αποφασιστικό βήμα έγινε με το Χαρίλαο Τρικούπη που ανάγκασε το Γεώργιο Α να αποδεχτεί την αρχή της Δεδηλωμένης .

ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΔΕΔΗΛΩΜΕΝΗΣ : Βάση της αρχής αυτής , το κόμμα που πλειοψηφεί στις εκλογές θα πρέπει, για να κυβερνήσει να έχει εξασφαλισμένη (δεδηλωμένη) την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας της Βουλής .


 






-          Ο ανώτατος άρχοντας σέβεται τη λαϊκή κυριαρχία
-          Οι εκλογικοί σχηματισμοί μετατρέπονται σταδιακά σε κόμματα αρχών και προγραμματισμού.
-          Ενισχύθηκε ο ρόλος της Βουλής και προστατεύτηκε ως ένα βαθμό η κυβερνητική σταθερότητα.







5. ΤΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΚΑΙ Ο ΚΡΙΜΑΪΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

Ανατολικό Ζήτημα:  το διεθνές ζήτημα που δημιουργήθηκε από τη σταδιακή υποχώρηση της δύναμης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας  και την πλήρωση του κενού που προέκυψε από αυτή την υποχώρηση στην Εγγύς Ανατολή και στη Χερσόνησο του Αίμου.   

Σήμερα ο όρος χρησιμοποιείται μεταφορικά . Πχ1 «Το έκανες Ανατολικό Ζήτημα.»

Δηλαδή χρησιμοποιούμε έναν ιστορικό όρο για ένα καθημερινό πρόβλημα που παίρνει αδικαιολόγητα μεγάλες διαστάσεις και μας απασχολεί για πολύ καιρό.


Το έτος 1797 θεωρείται η αφετηρία μιας νέας φάσης του Ανατολικού Ζητήματος διότι: - οι Γάλλοι καταλαμβάνουν τα Επτάνησα και το επόμενο έτος καταλαμβάνουν την Αίγυπτο. Τότε η Πύλη (Οθωμανική κυβέρνηση) καλεί τη Ρωσία σε βοήθεια και δημιουργείται μια ρωσοτουρκική συμμαχία λόγω του Ναπολέοντα.
Η κατάσταση αλλάζει λόγω του καιροσκοπισμού των συμφερόντων των Μ. Δυνάμεων και έτσι η Ρωσία από σύμμαχος των Τούρκων γίνεται εχθρός κηρύσσοντας το Ρωσοτουρκικό Πόλεμο .  Η νίκη της αναγκάζει την Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1829 να αποδεχτεί τη συνθήκη της Αδριανούπολης , με την οποία χάνει τη Σερβία αναγνωρίζοντας την  αυτονομία της . Αμέσως μετά το 1830 η Οθωμανική αναγκάζεται να αποδεχτεί την ανεξαρτησία της Ελλάδας  έστω και με μικρά σύνορα.









ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΩΝ ΣΤΕΝΩΝ
Η περιοχή αποτέλεσε πεδίο ανταγωνισμού των Μ. Δυνάμεων καθώς όλες οι χώρες ήθελαν το έλεγχο της περιοχής προκειμένου να έχουν έξοδο στη Μεσόγειο. Ιδιαίτερα η Βρετανία αλλά και  η Γαλλία φοβούνται ότι η Ρωσία θα αποκτήσει καίρια στρατηγική θέση και θα επιδιώξει τον έλεγχο της Μεσογείου, γεγονός που αποτελούσε βαθύ πλήγμα στα αγγλογαλλικά συμφέροντα.


Έτσι τόσο η Αγγλία όσο και η Γαλλία  αλλάζουν την εξωτερική πολιτική που είχε στόχο  το διαμελισμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και την χρησιμοποιούν ως ανάχωμα (εμπόδιο) στη ρωσική προέλαση στη Μεσόγειο. Η κατάσταση περιπλέκεται όταν ο πασάς της Αιγύπτου Μεχμέτ  Αλή συγκρούται με το Σουλτάνο και αυτός ζητά τη βοήθεια των Ρώσων.

Συνθήκη του Χουνκιάρ  Ισκελεσί: συνθήκη που υπογράφτηκε μεταξύ Οθωμανικής και Ρωσίας . Σύμφωνα με τη συνθήκη: α) Ο Εύξεινος Πόντος έγινε κλειστή και ασφαλής θάλασσα για τη Ρωσία.
Β) Αναγνωριζόταν σιωπηλά το δικαίωμα εξόδου των ρωσικών πολεμικών σκαφών  στο Αιγαίο.
                                 Αποτέλεσμα : ισχυροποίηση της Ρωσίας στα Στενά και μετατροπή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας σε ρωσικό προτεκταράτο.

Όμως η κατάσταση αυτή ανατρέπεται με τη Σύμβαση των Στενών (1841) που υπογράφτηκε από τις Μ.Δυνάμεις  και τερμάτιζε τα προνόμια της Ρωσίας στα Στενά.
Τα Στενά θα ήταν κλειστά σε οποιαδήποτε πολεμική αναμέτρηση  εφόσον η Τουρκία παρέμενε ουδέτερη. Συνεπώς η Ρωσία δε θα μπορούσε να τα αξιοποιήσει χωρίς προβλήματα από τις άλλες χώρες .



ΚΡΙΜΑΪΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ
Αφορμή: η άρνηση της Πύλης να αποδεχτεί την απαίτηση της Ρωσίας για προστασία των ορθοδόξων που κατοικούσαν μέσα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η Αγγλία και η Γαλλία ενθάρρυναν την Πύλη προς αυτή την κατεύθυνση.

Έναρξη: Μάιος 1853 . Οι Ρώσοι καταλαμβάνουν τις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες χωρίς κήρυξη πολέμου.

Η Οθωμανική Αυτοκρατορία συνάπτει συνθήκη συμμαχίας με Αγγλία και Γαλλία και ο πόλεμος διαδραματίζεται στη χερσόνησο της Κριμαίας .

Οι Ρώσοι κάνουν εκκλήσεις για εξέγερση των Ορθοδόξων που ζούσαν στην Οθωμανική. Στην Ελλάδα γίνονται επαναστατικά κινήματα  σε Ήπειρο, Θεσσαλία και Χαλκιδική .
                                 Οι Αγγλογάλλοι  προχωρούν σε ναυτικό αποκλεισμό του Πειραιά ως αντίποινο για την επαναστατική δράση(1857- πείνα         
                                                                                                                          Λοιμός + θάνατος )

ΣΥΝΘΗΚΗ ΕΙΡΗΝΗΣ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ 1856
1 Η Πύλη εξασφάλιζε το δικαίωμα συμμετοχής στο σύστημα ασφάλειας των Μ.Δυνάμεων  της Ευρώπης .
2 Ο Εύξεινος Πόντος έγινε ουδέτερη θάλασσα.
3Η Πύλη θα είχε υπό τον έλεγχο της τις εκβολές του Δούναβη.
4  Επιβεβαιώθηκε η αυτονομία των Παραδουνάβιων Ηγεμονιών υπό την  προστασία των Μ.Δυνάμεων.
        Συνέπειες Κριμαϊκού για την Ελλάδα: πολιτική και στρατιωτική ταπείνωση. Επιπλέον έγινε σαφές ότι η στάση της Αγγλίας και της Γαλλίας  ήταν καθαρά καιροσκοπική και ανάξια εμπιστοσύνης .
                                                                                     Παρακμή ξενικών κομμάτων.






6. ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

ΟΡΙΣΜΟΣ:  Το ιστορικό φαινόμενο που εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην Αγγλία γύρω στα μέσα του 18ου αιώνα και ξεκίνησε με την εκμηχάνιση της παραγωγής , η οποία με διάφορες βελτιώσεις οδήγησε στην εκβιομηχάνιση, δηλαδή στη γενίκευση της χρήσης των μηχανών.




Τα βασικά χαρακτηριστικά του νέου παραγωγικού συστήματος στην Αγγλία:
Α) Η υποκατάσταση (όχι αντικατάσταση) του ανθρώπου από τη μηχανή σε πολλούς τομείς  της παραγωγικής διαδικασίας .
Β) Η αντικατάσταση παραδοσιακών πηγών ενέργειας (αιολική) από νέες (γαιάνθρακας )
Γ) Η χρήση νέων και άφθονων πρώτων υλών.





Οι λόγοι που έκαναν την Αγγλία αφετηρία της Βιομηχανικής Επανάστασης :
Α) Οι επαναστατικές αλλαγές στην τεχνολογία
Β) Οι μεγάλες αλλαγές στην οργάνωση της βιομηχανικής παραγωγής



Πιο συγκεκριμένα: 1) παρατηρήθηκε αύξηση της ζήτησης βαμβακερών υφασμάτων
2) ύπαρξη κεφαλαίων για επενδύσεις            
                                                                                  Συσσώρευση πλούτου
3) διαθέσιμο εργατικό δυναμικό
4) πρώτες ύλες και βιομηχανικά προϊόντα από τις αποικίες
5)χερσαίες συγκοινωνίες
6)μεγάλες ποσότητες γαιάνθρακα
7)παρακμή μεσαιωνικών συντεχνιών που ήταν αντίθετες στην εκβιομηχάνιση
8)Αναπτυγμένο πιστωτικό σύστημα.( πιστωτικό= μεταβίβαση χρημάτων και αγαθών στις κοινωνίες μέσω οικονομικών λειτουργιών που στηρίζουν οι τράπεζες .)

Λόγοι καθυστέρησης της βιομηχανικής ανάπτυξης στην Ευρώπη
1)                                                                                                                     Δεν υπήρχαν οι συνθήκες που είχαν αναπτυχθεί στην Αγγλία
2)                                                                                                                     Την εκβιομηχάνιση της Ευρώπης ανέλαβαν οι κυβερνήσεις που ακολούθησαν παρεμβατική πολιτική και δεν επέτρεπαν την ελεύθερη λειτουργία της αγοράς . Στόχος αυτής της πολιτικής ήταν η εξυπηρέτηση πολιτικών συμφερόντων.

                                                                                         






Μαρτυρίες προσφύγων

Οι μεταναστεύσεις στην Μ. Ασία ξεκίνησαν τη δεκαετία του 1920. Οι συνθήκες επιβίωσης ήταν δύσκολες. Πολλά παιδιά ορφανά, χωρίς τροφή και ρούχα στους δρόμους. Τα ‘’σπίτια’’ που έμεναν ήταν με καλάμια στις οροφές. Με κάθε βροχή έπεφταν. Δουλειές δεν υπήρχαν. Όταν μπήκαν οι Τούρκοι πιάσανε αιχμαλώτους και τους εκβίασαν για χρηματικά ποσά, διαφορετικά, με τον θάνατο. Ύστερα ξεκίνησαν οι λεηλασίες και οι διωγμοί. Οι άμαχη πολίτες έπεφταν στις θάλασσες για να γλιτώσουν αλλά πολλοί πνιγόντουσαν ή εξαφανιζόντουσαν.





5. ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ


Α ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

Έναρξη: Οκτώβριος 1912
Συμμαχικές δυνάμεις : Ελλάδα, Βουλγαρία, Σερβία και Μαυροβούνιο
Αντίπαλος : Οθωμανική Αυτοκρατορία
Αποτέλεσμα: ο αιφνιδιασμός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αλλά και των Μ. Δυνάμεων από το συνασπισμό των 4 χωρών και τις συνεχείς νίκες που θα οδηγήσουν στον οριστικό διαμελισμό της Οθωμανικής .
Λόγοι επικράτησης των 4 Βαλκανικών δυνάμεων:
1 Η Πύλη περιφρόνησε τη δύναμη τους αλλά και την προοπτική συσπείρωσης τους .
2 Οι Μ. Δυνάμεις άργησαν να επέμβουν  από κοινού.( οι δυνάμεις της Αντάντ ήταν υπέρ του διαμελισμού της Ευρωπαϊκής Τουρκίας από ανταγωνισμό με τη Γερμανία που επιδίωκε τη σταθερότητα στην περιοχή .)

Συνθήκη ειρήνης του Λονδίνου 30 Μαΐου 1913:
Α) εκχώρηση όλων των κτήσεων του Σουλτάνου στα δυτικά της γραμμής Αίνου- Μηδείας , εκτός της Αλβανίας , στους συμμάχους – νικητές . (ωστόσο το μοίρασμα δεν ήταν σαφές , δηλαδή δεν ξεκαθαρίστηκε ποιες περιοχές θα έπαιρνε η κάθε χώρα, γεγονός που θα οδηγήσει στο Β Βαλκανικό.)
Β) την  παραίτηση του Σουλτάνου από τα κυριαρχικά του δικαιώματα στην Κρήτη
Γ)οι Μ. Δυνάμεις αναλάμβαναν να καθορίσουν τα σύνορα της Αλβανίας
Δ) καθώς και την τύχη των νησιών του Αιγαίου.
Μειονεκτήματα της συνθήκης : α) ασάφεια ως προς την κατανομή των εδαφών
Β) ασάφεια για την τύχη των Δωδεκανήσων, τα οποία είχαν καταλάβει οι Ιταλοί κατά τη διάρκεια του Ιταλοτουρκικού πολέμου(1911-1912).





Β  ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΣ
Λόγω των ασαφειών της συνθήκης ειρήνης του Λονδίνου του 1913 αλλά και της αδιαλλαξίας της Βουλγαρίας ,που αρνιόταν κάθε συζήτηση για μείωση της έκτασης των εδαφών της συνάπτεται ελληνοσερβική συμμαχία .(10ετούς ισχύος και μυστική.)
Αφορμή: επεισόδια μεταξύ των Βουλγάρων  από τη μια και των Ελλήνων και των Σέρβων από την άλλη .                         
                                                                 Οι βουλγαρικές δυνάμεις ηττήθηκαν σε όλα τα πεδία των μαχών, ενώ η Ρουμανία και η Τουρκία βρήκαν την ευκαιρία να καταλάβουν εδάφη της Βουλγαρίας .




Συνθήκη ειρήνης του Βουκουρεστίου 1913
Α) Η Ελλάδα πήρε την Καβάλα
Β) Η Σερβία και η  Ρουμανία         τις περιοχές  που είχαν κατακτήσει στο Β Βαλκανικό.
Γ) Η Ελλάδα είχε αναγνωρίσει θρησκευτικά και εκπαιδευτικά προνόμια στους Βλάχους της Μακεδονίας  και της Ηπείρου.

ΚΕΡΔΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ
1)      Εδαφικά: η Ελλάδα πήρε 4 περιοχές (νέες Χώρες ): Ήπειρος , Μακεδονία, Κρήτη και νησιά του Αιγαίου(πλην των Δωδεκανήσων)
2)      Οικονομικά: τα νέα εδάφη είναι εύφορα και κατάλληλα για καλλιέργεια, εισάγονται νέα προϊόντα.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ
1)      Διάσπαση της εθνικής ομοιογένειας
2)      Νέα περιπλοκή του αγροτικού ζητήματος (δηλαδή υπήρξαν προβλήματα στη διανομή της μεγάλης ιδιοκτησίας σε Μακεδονία και Ήπειρο.)

Σύνδεση με το σήμερα: εθνικισμοί στα Βαλκάνια : απόσχιση της πρώην Γιουγκοσλαβίας , ανταγωνισμός Ελλάδας και Σκοπίων για το όνομα Μακεδονία κτλ